گل زیبای هستی

یک نفس با گل نشستن، عطر زیبایی گرفتن، بر لب آتش نشستن، بوسه از گرما گرفتن، آرزویی بس محال است. ای گل زیبای هستی، آتش افشان مستی، هر چه هستی هر که هستی، عاشقی یا اینکه مستی، آرزو کردم همین دم، خانه ات آباد باشد.

گوسفند خورون

همیشه برای عروسی های خانواده پدریم گوسفند یا به گیلکی گوسِند هایی که جلوی ماشین داماد قربانی میشه برای مجلس گوسفندخورون به حیات پشتی خونه باغ یکی از عمو ها برده میشه و بعد از پوست کندن حدود ساعت 3 بعد از نصف شب یعنی بعد از اتمام جشن عروسی و تمام دیمبالا دیمبام ها یا دمبِلو دیمباها کلیه پسرعمو ها و دخترعموها با والدین گرامی اِشان به آن جا می رویم و گوسفندها را نوش جان می نماییم. خلاصه عروسی داداش علی هم که چند وقت پیش بود همانا جشن گوسفند خورون ما هم همانا. بیچاره عروس داماد خودشان نبودند. رفتیم یه دل سیر خوردیم چرا دروغ بگم دل سیر نبود یه سیخ هم نشد جمعیت زیاد بود و شام جشن عروسی هم مفصل خورده بودیم ولی از اونجایی که کمی پای کوبی کردیم گرسنمون کرد. جشن ما از اون جشن هایی نیست که ارگ بیارن. با کلی تلاش بسیار یه گروهی نوازنده شمالی رو تونستیم دعوتشون کنیم. گیتار و ویالن و سنتور و تنبک و از اینجور چیزا. حالا این ها سنتی می خوندن خانم های فامیل هم که همه به منظوری آمده بودند دادشان در آمد گفتن اَه ایش این چیه. مگه نوازنده ها رو بر نخورد نمی گی حالا رقص نور یه طرف صدای آهنگ ها هم یه طرف صدای خواننده هم که اصلن به گوش نمی رسید، می رسید هم هیچکی نمی فهمید چی می خونه عوضش شیون و جیغ و داد هم یه طرف، سه تا شد نه؟ بی خیال دی. یه جشن از صبح تا ظهر خانواده ی عروس جدا گرفت یه جشن هم خانواده ی داماد شب، پسر عمو دختر عمو ها که حسابی کیف نکردن آخه یه ذره جشن سنگین و رسمی بود عوضش قرارمون بعد از جشن خانه باغمون بود. حالا اینها جیغ ما هوش اونا هوش ما شیون. کجا بودیم آهان گوسند خورون آخرش جالب شد این ران گوسفند ها رو مثل فیلما کباب کرده بودن آوردن سمت ماها (پسر عمو دختر عموها) داغ بود در حد تیم ملی ولی خورده شد گفتیم هر چه بادا باد. گفتن داداش داماد باید بیاد وسط ای خدا من هم همان گوشه هی وایساده بودم دست می زدم. یه دفعه فلانی که بگم خدا چیکارش کنه ما را روانه ی میدان کرد، من هم گفتم عروسیه داداشیه یه داداشی که بیشتر نداریم کمی دست ها را بالا بردیم با یک اخم و لبخند کوچک گفتیم خود نمایی ای بکنیم که دیدیم هر کی اون اطراف ما رو دید صداشان درآمد. بعد ها کفمان برید انقدر تعریف کردند ازمان. دوربینا زوومیده بودند طرفمان ثانیه ای درنگ نکردندی. حالا فیلم در بیاد ببینیم چی بودیم احوم. این جشن ما را دیگر اشتباه نگرفته بودندی آخه جشن عقد ما زودتر از داماد اومدیم من باید می رفتم یکی رو بیارم کمی دیرتر از خانواده آمدم. همینکه آمدم داخل حیاط شدم سرمو که آوردم بالا دیدم همه نگاه نگاه وی ووی پچ پچ ها شروع شده بود. بعد ها فهمیدم می گفتن داماد اینه کلی ازمان تعریف کردند و با خودمان گفتیم هی داماد شدن هم عالمی دارد ها. حالا هی از اصل مطلب فاصله می گیرم یکی از گوسفندها که خدابیامرز خوشگلی مشگیل بود از این گوسفند دستی ها بود که از ییلاق آورده بودن واسه خاطر اینکه جگرش سالم باشه و کمی فربه تر باشه. دستی یعنی اینکه مادر نداشت یه نفر بزرگش کرده بود. جالبش این بود که وقتی کنارش بودی ساکت غذا می خورد ولی خدا به دور وقتی ازش جدا می شدی شروع می کرد دادو لب به غذا نمی زد اینهو این بچه ها. بعد جالبش اینجاس مثل آهنربا بود. محلی ها می گن دنبالکنِی وَرّه. یعنی هرجا بری دنبالت میاد فیلمش هم موجود است. درازای حیاطمونو مارپیچی که راه می رفتم دقیقن همون مسیرو میومد. باهاش کورس گذاشتیم یعنی مسابقه دو انقدر سریع می دویید معذرت می خوام مثل سگ. دلم سوخت زود عمرشو داد به شما. هی یادش بخیر داداش من هم که بالاخره بد بخت شد نه آخ ببخشید ازدواج کرد خوشبخت شد مثل همه ی دامادهای دیگه. حالا یه چی دیگه قبل از مراسم گوسِند خرون باید می رفتیم خونه ی داداش همه باید کف می زدن این دوتا قدمشان را بذارن داخل از قضا وجود مبارک من هم نیاز بود برای قرآن نگه داشتن. من که پریدم تو ماشین مثلا زودتر از داماد برسم 3 تا از پسرعمو هام هم سریع سوار شدن. نیاز بود آخه سوار شن چون وقتی از کنار ماشین داماد داشتیم جفنگ می کردیم باید شیشه ها پایین میومد و یه شیون هایی صورت می گرفت کمک لازم بود. مَزش هم به همین بود. این اتفاقه افتادا قشنگ از ماشین داماد گذر کردیم سر بریدگی هر چی گاز دنده کلاژ ماشین مگه راه می رفت. حالا داماد ویژ فامیل ها ویژ سریع رد شدن ما بد بخت بیچاره ها وسط خیابان گیر افتادیم. بعد ها فهمیدیم صفحه تمام کردیم. خلاصه پسر خاله ی ما قرآن نگه داشت. خیلی چیزها گذشت تو اون شب که نمی گنجید همه رو بگم. ولی حسابی جات خالی