تا حالا از خودت پرسیدی

چرا ما آدمها همش فکر می کنیم فلانی یا حتی خودمون خاص هستیم؟ چرا فکر می کنیم تنهاییم؟ چرا یه نفر برامون خیلی فرق می کنه؟ یه حرفهایی هست که ممکنه آدم روش نشه بزنه ولی اگه تو دلت بمونه یه عقده میشه. چرا گاهی وقت ها درد ها دوره َت می کنن، اون موقع دلت پر خون میشه وجودت پر از درد و استرس می شه و هر چی داد و فریاد می زنی و کمک می خوای صدا هم می پیچه برمیگرده پیش خودت. به آینده ی روشن اعتقاد دارم چون آینده ها هستن که به ما اعتماد دارند. روز های خوب انگشت شمارند. تاج گل سفید هم نمی تواند چاره باشد. دروازه ها را بسته اند.

دنبال‌کردن

هر نوشتهٔ تازه‌ای را در نامه‌دان خود دریافت نمایید.